برج آزادي, بنای یادبود در تهران، ایران
برج آزادی یک نشانه بتنی و گرانیتی در منطقه ۲ تهران است که ۶۳ متر امتداد دارد و با فضاهای سبز احاطه شده است. روکش مرمر سفید یک قوس مرکزی با ستون‌ها و بالکن‌ها را تشکیل می‌دهد که به سکوی دیدبانی باز می‌شود و چندین سطح را در بر می‌گیرد.
ساخت در سال ۱۹۶۹ تحت معمار حسین امانت آغاز شد و سازه در سال ۱۹۷۱ برای بزرگداشت شاهنشاهی ایران افتتاح شد. انقلاب ۱۹۷۹ منجر به تغییر نام از عنوان اصلی به نام کنونی شد.
نام آن به معنای برج آزادی است و مردم محلی اغلب از این مکان به عنوان نقطه ملاقات پیش از رفتن به بخش‌های دیگر شهر استفاده می‌کنند. خانواده‌ها در آخر هفته‌ها در میدان اطراف جمع می‌شوند و این منطقه را به عنوان فضای عمومی باز در نظر می‌گیرند که کودکان در آن بازی می‌کنند و بزرگسالان روی نیمکت‌ها در سایه می‌نشینند.
موزه زیرزمینی مستقیماً زیر قوس اصلی قرار دارد و اشیاء پارسی از دوره‌های مختلف را نمایش می‌دهد. سکوی دیدبانی در بالا نمای گسترده‌ای از شهر ارائه می‌دهد و از طریق پله یا آسانسور قابل دسترسی است.
هر قطعه مرمر به صورت جداگانه برای مطابقت با طراحی هندسی شکل داده شد که منجر به ۲۵۰۰۰ پانل مختلف شد. ساخت ترکیبی از مهندسی مدرن با نقوش سنتی است و الگوهای سایه‌ای ایجاد می‌کند که در طول روز تغییر می‌کنند.
مجتمع المسافرين الفضوليين
يجمع AroundUs آلاف الأماكن المختارة والنصائح المحلية والجواهر الخفية، ويُثريها يوميًا 60,000 مساهم حول العالم.
